Turnitin: Privacy and IP issues

Turnitin โปรแกรมตรวจการลอกการบ้าน รายใหญ่ที่ให้บริการว่า 6,000 สถาบันการศึกษา ใน 90 กว่าประเทศ รวมไปถึงมหาลัยชั้นนำ หลายแห่ง เช่น Harvard (ไม่รู้ว่า ที่ไทยมีใครใช้บ้าง) กำลังได้รับความนิยม จากสถาบันการศึกษามากขึ้นเรื่อย ๆ หลักการง่าย ๆ ก็คือ เอาการบ้านของนักเรียน ไปเปรียบเทียบกับการบ้าน ของงานของคนอื่น ๆ ที่อยู่ในฐานข้อมูล แล้วบอกว่างานที่เอามาส่ง เหมือนกับงานอื่นเท่าไหร่ โดยข้อมูลที่จัดเก็บในฐานข้อมูล ก็คือ งานของนักเรียนที่บรรดาคุณครู upload เพื่อให้โปรแกรมเอาไปตรวจสอบนั่นเอง

ล่าสุด กลายเป็นว่า Turnitin กำลังเผชิญกับปัญหาด้านสิทธิส่วนบุคคลของนักเรียน กับทรัพย์สินทางปัญญาไปเสียแล้ว เมื่อมีเด็กนักเรียน High School ในรัฐอริโซน่า สองคน ฟ้องร้องบริษัท iParadigms เจ้าของบริการนี้แล้ว ด้วยข้อหาละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา

ในอเมริกา มีกฏหมายฉบับหนึ่ง คือ Family Education Rights and Privacy Act (FERPA) เป็นกฏหมายที่คุ้มครองสิทธิของนักเรียน และผู้ปกครองในข้อมูลทางการศึกษา เพื่อป้องกันไม่ให้ โรงเรียนเปิดเผยข้อมูลของนักเรียนโดยไม่ได้รับการยินยอม ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกันกับ HIPAA ซึ่งเป็นการข้อมูลทางการแพทย์

ดูเหมือนว่า งานนี้ มีโอกาสที่เด็กจะเป็นคนชนะคดี เนื่องจากบริษัท เอาข้อมูลเอาไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการค้า ซึ่งไม่ตกอยู่ในข้อตกลงเกี่ยวกับ Fair Use ในขณะที่ฝ่ายบริษัทเจ้าของผู้ให้บริการ ก็อ้างกรณี Owasso Independent School District v. Falvo ที่บอกว่า งานเขียนของนักเรียนนักศึกษา ไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่ม “student education records” ซึ่งทำให้ไม่ตกอยู่ในข่ายของ FERPA

Michael J. Hemmet บอกว่า วิธีทางหนึ่ง ที่น่าจะแก้ไขปัญหาข้อนี้ได้ นั้นอยู่ที่ตัวสถาบันการศึกษามากกว่า กล่าวคือ หา model และมาตรฐานที่ให้สถาบันฯ​ เป็นตัวกลาง มากกว่าที่จะให้บริษัทเป็นตัวกลาง และ model ที่จะนำมาใช้ อาจจะต้องมี open source เข้ามามีบทบาทด้วย ซึ่งก็เป็นอะไรที่น่าจับตามองต่อไปเรื่อย ๆ

[อ่านเพิ่มเติม Researchforward; CCCC-IP: Plagiarism Detection Services Bibliography]

กล้านรงค์กับการคัดลอก

ผมเองเคยจับได้ว่า มีคนลอกงานผมมาแล้วครั้งหนึ่ง ก็เลยเป็นคนที่รู้สึกไม่ค่อยชอบกับเรื่องแบบนี้เอามาก แล้วก็พยายามจะต้องเตือนตัวเอง ไม่ให้เผลอ เพราะผมก็เชื่อว่า คนเรามันมี moment ที่ไม่ได้ตั้งใจกันได้ คือ บางทีมันก็มีนิดหน่อย ๆ ประโยค สองประโยค แล้วลืมบอกที่มา

แต่ถ้าเป็นบท หรือแบบทั้งเล่มนี่ก็ไม่ไหวเหมือนกัน ในวงวิชาการ ไม่ว่าในไทย หรือต่างประเทศก็รับไม่ได้ทั้งนั้น เพราะมันคือการโกง นั่นเอง ว่าด้วยการโกงแล้ว มันก็คือ ไม่มีความซื่อสัตย์นั่นเอง ล่าสุดก็มีกระแสข่าวว่า วิทยานิพนธ์ หรือ รายงาน (ซักอย่าง) ของคุณกล้านรงค์ จันทิก สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดปัจจุบัน และอดีตเลขาธิการ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติิ สมัยตอนอยู่ที่วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เมื่อปี 2536 ดันไปเหมือนกับ เอกสารประจำภาค ของคุณชิดชัย พานิชพัฒน์  ที่ตีพิมพ์เมื่อปี 2533 เท่าที่อ่านดู ก็ เอ่อ นะ พูดไม่ออกเหมือนกัน อีกอย่างที่อยากเห็น ก็คือ รายการอ้างอิง ไม่รู้ว่าเค้าอ้างงานของคุณชิดชัย หรือเปล่า

ก็รู้อยู่ว่า มันมีเหตุผลทางการเมืองแอบแฝง เพราะฉะนั้นก็อย่าเพิ่งแน่ใจว่าเป็นฉบับจริง แต่ก็น่าจะมีการพิสูจน์นะ เพราะเรื่องนี้ ไม่ใช่จะเสียแต่คนเขียนอย่างเดียว คนอ่าน แล้วก็สถาบันก็จะเสียไปด้วย (ถึงแม้ว่า หลายคนอาจจะบอกว่า จะเอาอะไรกับโรงเรียนสอนคนใหญ่คนโต) จริงอยู่ที่อาจจะไม่มีบทกฏหมายลงโทษ แต่ก็อย่างน้อยมันก็บ่งบอกอะไรบางอย่าง ที่นอกเหนือจากเรื่องของตัวบุคคลเพียงอย่างเดียว

ปล. ผมไม่ชอบ คนที่บอกว่า สุจริต โดยเฉพาะเป็นคนของประชาชน แล้วบอกว่า ไม่มีอะไรจะอธิบาย เพราะคนที่สุจริตจริง ก็น่าจะมีความรับผิดชอบต่อตนเองและผู้อื่น ด้วยการอธิบายว่าที่มาที่ไปมันเป็นอย่างไร หวังว่างานนี้ก็คงจะมีการอธิบายกัน

Thai High Schoolers More into Porn Than College Students..

Dr.Amornwich Nakornthap, director of Ramchitti Institute and PI of Child Watch research project, said that Thai students increasingly consume pornographic media.

The result indicates that 41% of high school students watch porn, while 30% of college kids do. The figures increased from last year about 2% and 3% respectively. The study found the correlation between watching pornography and drinking alcohol and having premature sex.

The data about time used is also noticeable. Thai students spend one-third of their daily lives with technology and media.

Primary-school students and teens are spending up to six or seven hours a day engrossed in their mobile phones, TVs, computers and other electronic gadgets.

The study results also show the average time(s) daily on particular activities:

• an hour talking on the phone,
• sending SMS twice,
• downloading ringtones twice,
• an hour using the Internet (including e-mail, chat, reading news, and search for information)
• two hours listening to music,
• two hours watching movies, and
• two hours playing computer games

Dr.Amornwich only commented on the pessimistic sides of cyberspace. He said by being on cyberspace for many hours a day, students are risk from Alzheimer’s disease and addiction which could lead to drugs, alcohol, and cyber (and/or mobile) crimes.

[via The Nation, TRF News (in Thai), and Banmuang (in Thai)]