Review: Priceless

“อย่าเข้าใจว่าฉันเป็นกระสือ ฮื่อ ฮือ ฮือ ฮื้อ เงินหน่ะ มีไหม…”

เพิ่งจะได้ดูหนังตลกฝรั่งเศสเรื่อง Priceless หรือชื่อต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส คือ Hors de prix ที่มีแม่เหล็กดูดขนาดยักษ์อย่าง Audrey Tautou กับ Gad Elmaleh จาก The Valet เป็นตัวชูโรง

เรื่องราวเกี่ยวกับระหว่างหญิงสาวผู้เทอดทูนเงินเหนือความรัก ต้องมาเตร็ดเตร่อยู่คนเดียวในบาร์ของโรงแรมในคืนวันเกิดของตัวเอง เพราะคู่ควงกระเป๋าหนักรุ่นเดอะสลบไสลด้วยฤทธิ์แอลกอฮอลล์ และในบาร์อันเงียบเหงานั้นเอง ก็มีชายหนุ่มผู้หนึ่งที่นอนเคลิ้มอยู่ที่โซฟา ในมือของเขามีซิการ์ราคาแพง พร้อมกับเหล้าชั้นดีบนโต๊ะ ของเหล่านี้สะดุดตาเธอทันที พลันรู้สึกตัวและเห็นหญิงสาวผู้เลอโฉม ก็ลืมตัวไปเสียสิ้นว่าตัวเองนั้นเป็นเพียงพนักงานของโรงแรม ที่เพียงลูกค้าให้ช่วยสูบซิการ์และกินเหล้าเป็นเพื่อน ก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย ด้วยการทำให้เธอเข้าใจว่า เค้าเป็นเศรษฐีพักอยู่ในห้องสวีทของโรงแรม เหตุการณ์เตลิดไปถึงขั้นมีอะไรกัน แต่ในที่สุดเค้าก็ถูกจับได้ แต่ด้วยความซื่อและความรักอย่างหัวปักหัวปำ เค้าพยายามทุกอย่าง เพื่อที่จะซื้อหัวใจของผู้หญิงคนนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะหมดตัวยังไงก็ตาม แต่กระนั้นโชคก็ช่วยให้เค้าอยู่ใน “ชะตากรรม” เดียวกับเธอ

หนังเรื่องนี้เป็นแนวที่สร้างขึ้นจากเรื่องสั้น มีตัวละครน้อย มีฉากน้อย เนื้อเรื่องกระชับได้ใจความ มีเอกลักษณ์ ดูง่าย และที่สำคัญ ขำ (ดังที่คาดหวังไว้ หากเพียงแต่จะดีกว่านี้มาก ถ้าโรงหนังที่ไปดูจะใส่ใจกับเครื่องฉายให้มากกว่านี้ เพราะช่วงแรกของหนัง out of focus มาก แล้วเจ้าหน้าที่ก็ปรับไปปรับมาจนน่าปวดหัว ปรับผิดปรับถูกบ้าง จนเกือบจะตัดสินใจเดินออกจากโรงอยู่แล้ว) 

ส่วนตัวชอบ Gad Elmaleh อยู่มาก และด้วย Character ที่ไม่เปลี่ยนไปจาก The Valet เท่าไหร่นัก ทำให้ค่อนข้างดูกลมกลืน ในขณะที่ Audrey ก็ดูเป็นสาวบ้านที่ต้องการตะกายดาวได้ดี การแสดงของเธอสมบูรณ์แบบเหมือนทุกเรื่องที่ผ่านมา เพียงแต่รู้สึกว่า เธอยังสวยแบบ supermodel ไม่พอ อาจจะเป็นเพราะยังติดภาพเธอจากเรื่องก่อน ๆ แถมยังมีคนที่สวยแบบ model จริง ๆ ให้เปรียบเทียบ ก็เลยดูออกจะด้อยไปหน่อย แต่กระนั้น เมื่อต้องมาจับคู่กับ Gad ก็ถือว่าลงตัวทีเดียว

กลับมาถึงบ้าน เพิ่งจะนึกออกว่า ชื่อหนังคุ้น ๆ มาจากไหน ที่แท้ก็ priceless.com นี่เอง ไม่รู้ว่าคนตั้งชื่อหนังตั้งใจให้เหมือนหรือเปล่า

review: บนเส้นบางระหว่างจินตนาการและความจริง

(ระวัง: มีสปอยล์บ้างเล็กน้อย)

ถึงแม้ว่าจินตนาการของคนเราไม่มีที่สิ้นสุด สามารถทำในสิ่งที่เป็นไปได้ยาก ให้กลายเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ แต่เมื่อเราหันกลับมามองดูความจริง บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุด คือ การยอมรับความจริง และอดทนต่อสู้กันมัน

ยุค 1920 หนูน้อย Alexandria ผู้เปี่ยมไปด้วยความสงสัย ช่างคิด ช่างถาม ต้องพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลในนครลอสแองเจลิส ด้วยความซุกซนได้บังเอิญมาเจอกับ Roy Walker ผู้เต็มไปด้วยจินตนาการ แต่คิดว่า ชีวิตของตนนั้นหมดคุณค่า ชีวิตของทั้งคู่ เดินทางไปด้วยกันผ่านนิทานที่มีตัวละครฮีโร่ 5 ตัว (หนึ่งในนั้นมี Charles Darwin ผู้สนใจใคร่รู้กับสิ่งมีชีวิตทุกชนิด) ที่มีจุดมุ่งหมายหนึ่งเดียว การเดินทางไปให้ถึงจุดมุ่งหมายของคนเหล่านี้ มีความสำคัญต่อความผูกพันและการมีชีวิตรอดของคนทั้งสอง

The Fall ภาพยนตร์แนวกึ่งจินตนาการของ Tarsem Singh ที่ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์โบลิเวียเรื่อง Yo ho ho เมื่อปี 1981 มีการเล่าเรื่องที่ชาญฉลาดและแยบยล เสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้ติดตราตรึงใจ คือ ความสวยงามของฉาก ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากสร้างเพื่อหนัง แต่เป็นการรวบรวมเอาความสวยงามจากธรรมชาติและน้ำมือมนุษย์ของจริง มาปะติดปะต่อได้อย่างลงตัว ดึงเอาจุดเด่นของสถานที่แต่ละแห่งมาใช้ได้อย่างเต็มที่ สีสันตระการตา ทุกฉากสามารถตัดมาเป็นงานภาพถ่ายชั้นดีได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ

ถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องก็ค่อนข้างจะแนวดราม่าหม่นหมอง แต่ความเป็นธรรมชาติของหนูน้อย Alexandria ก็ทำให้เนื้อเรื่องสดชื่นขึ้น นอกจากนี้การเสียดสีในหนัง (มุขที่ชอบที่สุด ก็คงจะเป็น Googly :D) ก็ทำให้คิ้วที่ขมวดนั้นคลายลงไปได้ คนที่ชอบหนังแนวจินตนาการบางคน อาจจะไม่ค่อยถูกใจกับฉากที่ดูแสนจะไม่ลงทุนเอาเสียเลย แต่กระนั้นก็สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า “อย่างนี้สิ งามแท้”…