วิจารณ์:ชีวิตใต้น้ำกับสตีฟ ซิสสุ

คือ ไม่รู้จะดูอะไร ไปห้องสมุดก็บอกให้บรรณารักษ์เอาหนังที่เพิ่งคืนมาให้ดูหน่อยว่าคนเค้าดูอะไรกัน ก็หยิบ ๆ มาดู แล้วก็ไปเช็คดูพบว่า The Life Aquatic นี้เป็นหนังที่อยู่ใน Criterion Selection ซึ่งโดยปรกติแล้วน่าจะเป็นหนังแนวคลาสสิคที่น่าสนใจ (ถ้าใครอยากดูหนังใน collection นี้ ไปดูได้ที่ TCDC นะครับ อิอิ ขอพื้นที่โฆษณาหน่อย) แต่พอไปดูปก ก็ยังงง ๆ อยู่เพราะปกมันเป็นแบบ CGI ที่ดูตลก ๆ แล้วมันจะคลาสสิคยังไง แต่ด้วยความที่ไม่มีตัวเลือกมากนักก็ลองเอามาดู

ปรกติเป็นคนที่รู้สึกไม่ตื่นเต้นอะไรกับการแสดงของ Bill Murray นะ เพียงแต่รู้สึกว่าหนังที่ Bill เล่นแต่ละเรื่อง ถึงแม้จะดูดี แต่มีความรู้สึกว่าดูยาก ต้องคิดเยอะ มุขลึกกว่าจะขำ หรือบางทีก็ไม่เข้าใจเลย ดังนั้นหนังที่มี Bill เล่นอยู่ก็มักจะเป็นตัวเลือกหลัง ๆ แต่หนังเรื่องนี้ต้องยอมรับเลยว่า ถ้าไม่ได้ Bill ความรู้สึกคงจะไม่ได้แบบนี้ และคิดว่ามีอีกหลายเรื่องที่เค้าแสดงและเป็นแบบเดียวกัน

เรื่องราวของหนังเรื่องนี้ก็มีอยู่ว่า Steve ที่แสดงโดย Bill เนี่ย เป็นนักทำหนังสารคดีเกี่ยวกับทางทะเล แล้วก็เพ่ิงจะสูญเสียเพื่อนรักที่เป็นนัก Oceanographer (ไม่รู้ภาษาไทยเค้าเรียกว่าอะไร ใครรู้ช่วยบอกหน่อย) ให้กับเจ้าฉลาม แล้วต้องการจะแก้แค้นโดยกลับไปทำสารคดีต่อ โดยมีเป้าหมายเพื่อการฆ่าเจ้าฉลามเพชรฌาตนั่น แต่บังเอิญไปพบกับชายหนุ่มที่บอกว่าเป็นลูกของ Steve โดยที่ต่างฝ่ายต่างก็ไม่มั่นใจว่าเป็นสายเลือดเดียวกันจริงหรือไม่ แต่ Steve ก็รับให้เข้ามาอยู่ในทีมทำสารคดีของเค้าด้วย นอกจากนี้ในเรื่องยังมีเรื่องภรรเมียของเค้าที่ออกจะดูแปลก พร้อมกับความสัมพันธ์กันแปลก รวมไปถึงนักข่าวสาวที่ตั้งท้องเข้ามาทำข่าว

เรื่องหลัก ๆ มันจะอยู่ที่ประเด็นของความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ/ลูก รวมไปถึงการผจญภัยใต้น้ำด้วย คือ ดูหนังเรื่องนี้แล้ว อย่าคิดมาก ปล่อยไปตามน้ำ มันก็หัวเราะ (แบบหึ ๆ) ได้เป็นพัก ถึงแม้มุขตลกและบทมันออกจะเป็นแห้ง ๆ แต่หลัง ๆ ก็เรียกน้ำตาได้เหมือนกัน ซึ่งก็ถือว่าครบเครื่องดีทีเดียว แต่ต้องยอมรับอย่างนึงก็คือ ดูหนังเรื่องนี้ ระหว่างที่ดูเนี่ย หนังสร้างรู้สึก “ความอึดอัด” ได้ดีทีเดียว นี่เองที่ผมว่าต้องยกประโยชน์ให้ Bill โดยแท้ มันเป็นความอีดอัดที่หนังจงใจจะสร้างขึ้น เพื่อให้ไปสู่จุดจบตอนท้ายได้สวยทีเดียว

ส่วน CGI ที่ใช้ในหนัง ผมก็รู้สึกว่ามันไม่ได้น่าเกลียดอะไร ถึงแม้จะไม่เนียน 100% แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกขัดหูขัดตาแต่อย่างไร ก็ไปเรื่อย ๆ ก็อย่างที่บอก ดูแล้วอย่าคิดอะไรมาก

โดยรวมผมให้ B ถึง B+ นะ เพราะมันทำให้ผมรู้สึกว่า “I got some guts about it”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s