หนึ่งไม่พอขอสามสี่ห้า

วันนี้ก็คุยกันในห้องทำงานกับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนร่วมชั้น ก็คุยกันเรื่องเลิกบุหรี่ มีคนนึงที่เค้าเลิกได้ บอกว่า ตอนที่พยายามเลิก ใช้กฏ “หนึ่ง” จริง ๆ มันมีอีกหลายวิธีนะ แต่ฟังไม่ทัน แต่ที่เค้าบอกเนี่ย เป็นวิธีที่เค้าได้ผล ก็คือ ให้ถือว่า ถ้าเราเริ่มกลับไปที่หนึ่งมวนแล้ว คราวนี้มันจะหยุดไม่ได้ ต้องบังคับจิตใจกับสมองให้ดี เพื่อนเราอีกคนหนึ่งที่ปัจจุบันพยายามเลิกอยู่ ก็เลยเสริมมาว่า เค้าเคยเลิกมาก่อนหน้านี้แล้วได้สองปี ทั้งที่อยู่ในสภาพที่แวดล้อมไปด้วยคนสูบบุหรี่ จนมาเมื่อตอนที่เค้าได้ทุนมาเรียนหนังสือ ที่บ้านก็จัดงานฉลอง แล้วก็ด้วยความเพลิดเพลินเจริญใจ เค้าก็ขอบุหรี่จากแฟนมาสูบ แล้วหลังจากนั้นก็หยุดไม่ได้ สรุปคืนแรก เค้าสูบถึง 5 มวนก่อนเข้านอน…

คนเราเนี่ยนะ พอไม่มี ก็อยากมี อย่างน้อยมีเพียงหนึ่งก็ยังดี พอมีหนึ่งคนเราก็อยากมีสอง ก็เหมือนกับผมตอนนี้

Top of Sor-Uสมัยตอนมาอยู่ที่ Chapel Hill ก็นึกอยากเอาซอมาสีเล่น (ให้ตัวเองฟังก็ยังดีฟระ) ก็ไม่มีให้เล่น พอกลับไปเมืองไทย ก็ไปได้มาคันหนึ่ง พอมาถึงที่นี่ก็ซ้อมคนเดียวบ้าง ซ้อมกับเทปบ้าง แต่ก็มีความรู้สึกว่า แหม ถ้าได้เครื่องประกอบจังหวะ อย่างฉิ่งกับกลองก็ดีนะ (ไงหล่ะ มีหนึ่งก็อยากได้สามเลยคราวนี้) แต่ถ้าเอาฉิ่งกับกลองมาตีพร้อมกันเองได้ ก็คงจะเหนืออัจฉริยะแล้ว

ก็เลยนึกขึ้นได้ว่าอาจารย์ชนก สาคริกที่มูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ ท่านเคยประดิษฐ์ลำโพงกำกับจังหวะ แบบสามารถเลือกหน้าทับกับจังหวะความเร็วได้ด้วย แต่ว่าถ้าจะขนมาก็ลำบาก (ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยเห็นของจริงเลย เหอๆๆ) ก็เลยคิดว่าน่าจะมีประมาณว่าคนอัดเทปตีฉิ่งกับหน้าทับ แล้วเราก็เปิดเป็น CD หรือ MP3 อะไรก็ได้ แล้วก็เปิดไปซ้อมไป น่าจะช่วยได้เยอะ ลองไปถามคนแถว ๆ บอร์ดไทยคิดส์ ก็ยังไม่มีคนตอบรับ idea นี้เลย เหอๆๆ

ก็เลยขอลองมาโยนหินถามทางใน blog ดู เผื่อจะมีคนจะมี idea อื่น ๆ หรือพอจะแนะนำอะไรได้มั่ง

2 responses to “หนึ่งไม่พอขอสามสี่ห้า

  1. อ่านแนวคิด แล้วเห็นดีด้วยจริงๆ เลยคะ หากมีขายที่ไหน ช่วยกรุณาบอกด้วย เพราะจะเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับเยาวชนรุ่นหลัง ที่จะได้เครื่องกำกับจังหวะที่มีมาตรฐานในการฝึกซ้อม และร่วมอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมของไทยไว้ในอยู่อย่างยั่งยืนตลอดไป เพราะการจะหาครูกลอง ครูฉิ่งมาตีให้กับลูกของเราแต่ละทีก็จะต้องเสียเงินทุกครั้งไป ดูแล้วเป็นการปิดกั้นโอกาสเด็กอย่างมากเลย

    จาก ผู้เป็นแม่ที่สนับสนุนให้ลูกเล่นดนตรีไทย

  2. โต….ความจริงแล้วเครื่องที่ว่าเนี่ยมันไม่ใหญ่หรอกนะ ขนาดก็ราวๆปี๊บขนมปังขนาดกลาง หนักไม่เกิน 2 ก.ก. ราคาเคยถามมาก็ประมาณ 3,000 กว่าๆไม่เกิน4,000 บาท เราเคยเห็นเครื่องนี้มาบ้างตอนเรียนที่ มศว. แต่ไม่เคยเล่นเอง ลองดูๆเห็นว่ามีหน้าทับเกือบครบนะ (ไม่ค่อยแน่ใจ) สามารถปรับความช้า – เร็วได้ด้วย แต่ที่น่าจะเป็นปัญหาคือเวลาที่ต้องการเปลี่ยนอัตราจังหวะในเพลงเถา ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไง จะต้องมีคนคอยควบคุมหรือเปล่า แล้วจะทำให้คนเล่นสะดุดจังหวะเพลงหรือเปล่า อันนี้ก็ไม่รู้นะ เห็นเพื่อนชอบเอามาเล่นกัน แต่ถ้าสนใจยังไง ลองเข้าไปดูที่เว็บนี้นะ http://www.baankrukeng.com
    ถามครูเก่งเลยก็ได้จ้ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s