ตัวประกันทางสังคม

เมื่อต้องการเรียกร้องความสนใจ และสิ่งที่ต้องการ คนเรามักจะเปลี่ยน สิ่งที่ถือครองไว้ เป็นตัวประกันเสมอ (ที่สำคัญ ไอ้สิ่งที่ถือครองไว้ มันมักจะเป็นของคนอื่นเสียด้วยซิ บางอย่างก็เป็นสมบัติของชาติ จากภาษีของประชาชน) แค่เพียงการ “หยุด” ก็ทำให้ สิ่งที่เราใช้ทำมาหากิน กลายเป็นอาวุธได้ มาลองคิดเล่น ๆ ว่า ใครถืออะไรเป็นตัวประกันอยู่บ้าง

  • พนักงานการรถไฟ -> หยุดเดินรถไฟ
  • รถ เรือ เครื่องบินสาธารณะ -> หยุดให้บริการ
  • การไฟฟ้า -> หยุดจ่ายไฟ
  • การประปา -> หยุดจ่ายน้ำ
  • โทรศัพท์ -> ตัดสาย? (ดูจะยากหน่อย เพราะตอนนี้ไม่ผูกขาดเสียแล้ว)
  • ไปรษณีย์ -> หยุดรับส่งจดหมาย พัสดุ
  • ครู -> หยุดสอน
  • นักเรียน -> หยุดเรียน (เป็นการเสียผลประโยชน์ตัวเองมากกว่าหรือเปล่า)
  • ตำรวจ -> หยุดทำงาน (แล้วออกมาชุมนุมหน้า สน.?)
  • หมอ พยาบาล -> หยุดรักษาคนไข้
  • พระสงฆ์ -> หยุดบิณฑบาต หยุดกิจนิมนต์?
  • ทหาร -> หยุดทำงาน (แล้วเอาปืน กับรถถังออกมาขู่ เพื่อเอาประชาธิปไตยไป)
  • ประชาชนผู้มีประชาธิปไตยเป็นลมหายใจ -> หยุดชีวิต

ส่วนคนจน คนตกงาน ประชาชนตัวน้อย ๆ ที่ถูกรังแกจากรัฐและสังคม ไม่มีอะไรจะให้หยุด…

Update:

  • Writers -> Stop writing (Well actually I thought about it, but in a totally opposite way.)

4 responses to “ตัวประกันทางสังคม

  1. สรุปได้ว่าการผูกขาดนั้นอันตราย แต่การเปิดทุนนิยมเสรีในช่วงนี้ก็อันตรายเหมือนกัน (เพราะเดี๋ยวจะมีคนขับรถถังมาขู่)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s